Antje van den Berg groeide op in Friesland, omringd door heidevelden, zandpaden en de verhalen van haar familie. De natuur was vanaf jonge leeftijd haar toevluchtsoord, een plek van rust, verwondering en verbinding.
Met een loopbaan van ruim 20 jaar in de jeugdhulpverlening en een latere specialisatie als ACT - en Systemisch/contextueel therapeut, leerde zij hoe familiegeschiedenis, patronen en onzichtbare loyaliteiten generaties lang kunnen doorwerken.
In 2003 ontving zij de schriften van haar grootvader, Geart Jabiks, dichter, natuurmens en oudheidkundige. Zijn woorden, verhalen en liefde voor het landschap werden een bron van inspiratie. In 2013 verscheen haar eerste boek over hem.
Het boek: Geart Jabiks van den Berg
Na een periode van ziekte en herstel, waarin de parallellen tussen haar eigen weg en die van haar grootvader steeds duidelijker werden, besloot zij het vervolg te schrijven: De kleindochter.
Een persoonlijke en intergenerationele reis, waarin verleden en heden, natuur en heling, elkaar ontmoeten.
Met haar werk wil zij laten zien dat verhalen niet alleen bewaard moeten worden, maar ook helend kunnen zijn: voor wie schrijft én voor wie leest.
Met een loopbaan van ruim 20 jaar in de jeugdhulpverlening en een latere specialisatie als ACT - en Systemisch/contextueel therapeut, leerde zij hoe familiegeschiedenis, patronen en onzichtbare loyaliteiten generaties lang kunnen doorwerken.
In 2003 ontving zij de schriften van haar grootvader, Geart Jabiks, dichter, natuurmens en oudheidkundige. Zijn woorden, verhalen en liefde voor het landschap werden een bron van inspiratie. In 2013 verscheen haar eerste boek over hem.
Het boek: Geart Jabiks van den Berg
Na een periode van ziekte en herstel, waarin de parallellen tussen haar eigen weg en die van haar grootvader steeds duidelijker werden, besloot zij het vervolg te schrijven: De kleindochter.
Een persoonlijke en intergenerationele reis, waarin verleden en heden, natuur en heling, elkaar ontmoeten.
Met haar werk wil zij laten zien dat verhalen niet alleen bewaard moeten worden, maar ook helend kunnen zijn: voor wie schrijft én voor wie leest.
